W kolejce
389. Statut Wielkiego Księstwa Litewskiego, naprzód, za nayiaśniejszego hospodara Zygmunta III. w Krakowie w roku 1588. Drugi raz w Wilnie, w roku 1619 [...] Wilno 1819.
389. Statut Wielkiego Księstwa Litewskiego, naprzód, za nayiaśniejszego hospodara Zygmunta III. w Krakowie w roku 1588. Drugi raz w Wilnie, w roku 1619 [...] Z przyłożeniem pod artykuły Konstytucyi Seymowych od seymu roku 1550 aż do seymu roku 1690 [...] piąty raz, za nayiaśniejszego Augusta Trzeciego po dwakroć za nayiaśniejszego króla Stanisława Augusta, z przydatkiem Summaryuszów, Praw i Konstytucyy od roku 1764 do roku 1786; teraz za szczęśliwego panowania nayiaśniejszego cesarza i samowładcy wszech Rossyy króla polskiego Alexandra I. Bez żadney odmiany, podług wydania wileńskiego, roku 1786 [...] przedrukowany. Wilno 1819. Nakładem Wileńskiego Towarzystwa Typograficznego. Druk A. Marcinkowski, s. [12], 356, [98], 18, [11], 47, 37,5 cm, opr. współcz. płsk. 3000-
Dziewiętnastowieczna edycja polskiego przekładu Trzeciego Statutu Wielkiego Księstwa Litewskiego, czyli kodyfikacji prawa przeprowadzonej dla dostosowania ustroju Księstwa do postanowień Unii Lubelskiej (z zachowaniem pełnej odrębności prawnej), a zatwierdzonej na sejmie koronacyjnym 1588 r. Statut stosowany był w Koronie jako akt pomocniczy (w przypadku braku analogicznych przepisów prawa lokalnego), dlatego był tłumaczony i drukowany także po polsku. Jego postanowienia w dużej mierze obowiązywały do 1840 r. Tekst napisany piękną staropolszczyzną, o czym świadczą niektóre tytuły artykułów: „Którym obyczajem ociec wydając dziewkę swą za mąż, ma obwarować i upewnić zapisanie wiana od zięcia”, „O wdowach, któreby za prostego stanu człowieka a nie za szlachcica za mąż poszły”, „Kto by komu konia albo wołu zastawił bez roku”. Oferowane wydanie powtarza to z 1786 r. wraz z zawartymi w nim uzupełnieniami i dodatkami – m.in. rejestrem Stanisława Gałąski, sumariuszami konstytucji osiemnastowiecznych. Cenzorem edycji z 1819 r. był profesor A. Bécu, ojczym Juliusza Słowackiego, opisany przez Adama Mickiewicza w Dziadach, cz. III. K. tyt. i 1 k. nlb. z początku oraz 5 k. nlb. z sumariuszem statutu we współczesnej kopii. Niewielkie zaplamienia i zabrudzenia w tekście. Rzadkie.
Ilośc odsłon: 12
