W kolejce
52. Stanisław Leszczyński (1677-1766), król Polski, książę Lotaryngii i Baru – Sąd Najwyższy Lotaryngii i Baru. Nadanie kawalerowi Claude’owi-François de Toustain tytułu markiza.
52. Stanisław Leszczyński (1677-1766), król Polski, książę Lotaryngii i Baru – Sąd Najwyższy Lotaryngii i Baru. Wystawiona w imieniu władcy decyzja o uwierzytelnieniu i zarejestrowaniu w aktach Sądu Najwyższego dyplomu nadania kawalerowi Claude’owi-François de Toustain tytułu markiza. Dat.: Nancy, 5 kwietnia 1756 r. Podpis w imieniu sądu „Lacroix”. Pieczęć Sądu Najwyższego. Pergamin, 2 k., 24,5 x 18 cm. 800,-
Język francuski. Osiemnastowieczna kursywa francuska. Pieczęć odciśnięta przez papier, w legendzie: „S[IGILLVUM] SUPREMAE CURIAE LOTHARINGII ET BARR”. Stempel opłaty skarbowej z herbem królewskim Stanisława Leszczyńskiego. Rozpoczyna tytulatura władcy z uwzględnieniem rozbudowanej tytulatury polskiej (Król Polski, Wielki Książę Litewski, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Żmudzki, Kijowski, Wołyński, Podolski, Podlaski, Inflancki, Smoleński, Siewierski i Czernichowski). Jak wynika z treści oferowanego dokumentu Claude François de Toustain był prokuratorem generalnym w Sądzie Najwyższym Lotaryngii i Baru. Instytucja ta odpowiadała francuskim parlamentom regionalnym, a za panowania Stanisława Leszczyńskiego była najwyższym sądem apelacyjnym i swoistą formą reprezentacji stanowej księstwa Lotaryngii i Baru. Stan bardzo dobry. Patrz poz. następna.
Ilośc odsłon: 23
